Archive for July 6th, 2009

Een lange naakte stulpen-de gebuikte man met derde rijk voetvolk helm voer zich, met een been slepend achter hem heen door de donkere met schaars fakkel belichte ruimte. in zijn linker hand een ketting verbonden met een bijna levenloos lichaam dat achter hem aan sleepte. Het gegil kwam van overal maar niet uit deze ruimte, de muren enkel bedekt met klam vocht waren opgetrokken uit grote grijze stenen. hier en een uitsparing gevuld met spijlen. In een hoek stond een aanbeeld ten grote van een dood, een nog dikkere nekloze man stond met hamer en vuur op hen aanbeeld te rammen, geen ijzer, zwaard of ander gereedschap wordt hier gemaakt. het rammen was alleen bedoelt om een hoofd tussen te steken en te verpletteren. zijn voeten stonden centimeters diep in het gefermenteerde rottende vlees van de lichamen die waren verloren tussen zijn hamer en de slag.

hier ging het niet meer om de ziel, vernedering of pijn, hier ging het enkel nog maar om de vernietigging. doorlopen de ruimte overtekend zonder gezien te worden kwam ik bij een grote giet ijzeren deur met nagels bekleed, de deur was dicht, achter de deur door een bespeilde raampje heen zag ik de naakte lichamen van uitgetergde wezens, hun erotisch geladen uiterlijk stak af tegen hun wezelloze blik en verhongerde lichamen. wat ooit dure fetisjistinch kleden had moeten zijn was viel nu enkel als oude dorre Lappen langs het ranke gesloopte maar o zo geile lichaam.

Geen van de ogen die ik hier zag bleek mij waar te nemen, voor als nog was ik veilig. het geluid van de schreeuwende massa was zo oorverdovend dat ik het al lang niet meer hoorde. enkel nam ik nu nog de vochtige omgeving waar waar de druk zich stuiptrekkend op mijn trommelvliezen bewoog.
Mijn ogen moeten als razende heen en weer zijn gegaan.

Ik duwde langzaam tegen de koude massieve deur aan en met een slijpende stilte schuurde  hij open. de lichamen die ik nu alleen nog maar door het nauwe kijkgat had waargenomen waren bezig met  met een spel waarbij het hoogstwaarschijnlijk ging om een inzet met de meest diepe vorm van immoraliteit en ranzigheid. ik verstokte bij het voelen van deze diepe lading. het moet dat zijn geweest wat mij naar adem heeft doen snakken want met een resolute blik keken de twee archetypisch Don quichot lichamelijke vrouwelijke wezen mij aan. een schuine glimlach vergleed over hun lippen en legde hun lange door tandvlees verlaten rottende tanden bloot. de ogen waren van een diep groen welke in elke andere setting mysterieus en verblindend waren geweest Hier echter was het niet het groen van de warmste mossen en de diepste jade, nee hier was het het groen van gif en rotting.

Een perfect gesynchroniseerde knipoog van elk van hen kwam mijn kant uit, en tegelijk ook haast als deze dans keken zij weer van mij af en gingen verder met hun vreemde spel, waarbij woorden en symboliek mij tekort schieten om hier een vormend beeld aan te geven.
Ik bewoog mij rechterhand langs de post van de deur naar de natte muur en al kijkend naar alles wat ik niet begreep begaf ik me langs de muur richting een nog grotere deur deze deur was roestig en nat, onder aan de deur vormde zich bruin rode drap van ijzer en vocht. de deur was opgedeelt in 2 klap stukken met in  het midden een handsvat. rijkend pakte ik het handvat en drukte tegen de deur.natuurlijk was deze dicht.