Ademloos van de kille wind loop ik (eerst eens), zoals dat tijdig is in het schema der semi-dagelijkse tred naar de Kantoortuin, langs Station Blaak. Reikhalsend kijk ik onder de vleugels van het Bord, in het nest van de Onbekende Consument. De map, is weg, maar waarheen?

Wellicht nam een voorbijgaande hangbejaarde de map mee, op weg naar de nabijgelegen Mac. Hier laaft zij zich elke ochtend, vlak na openingstijd, aan de koffie en de mensen en de dingen die aan haar voorbij gaan. In de map kan zij nu krabbels doen, om zich een houding te geven.

Vervuld van de mogelijke antwoorden op dit raadsel zie ik nog een schat, aan de voet van het Monument.

Een Gouden Gids.

Gebruikt de hier residente mede-consument deze gids voor het plannen van zijn koopstrategieën? Dienen de gele bladen voor de bibs, de Gids als rol? Het is niet onmogelijk dat de Consument zijn hoofd ’s-nachts rust op de gouden gloed van dit Oude Testament der consumptie, dromend over online winkelen op de oude pc van zijn verloren moeder.

Ik schud mijn hoofd nog in de lift, die mij opheft tot in de Kantoortuin, waar mijn mede-consumenten zich laven aan de zoete melk van de Hoer van Babylon.