| Premium Hilversum, maar ik neuk in Woerden. |
|
|
|
| Geschreven door uilenmeester |
| donderdag, 27 november 2008 11:57 |
|
Ze is dik en klein onder hem, ze is elf. Haar huidje kleurt rood door het schrapen van zijn vettige Christenunie truitje. Ruw als van een boetekleed brengt het wrijven hem tot een rechtvaardig hoogtepunt. Het haar verstikkende bijbeltje wordt de staak van zijn mannelijk voorrecht, haar mondje gulzig happend naar het bloed van Jezus. "Snel André, ze kómen!" piept zijn vrouw, haar holle ogen in een wit gezicht haarden van opgekropt verlangen naar de liefde van een man. Buiten klinken sirene's. "Ze zullen godverdomme niks vinden!" sneert André. Met zijn vrije hand schaapt hij een mesje over haar prille roosje en briest: "Ab heeft zijn paddo's, haar kuthaar is voor mij!" Haar bloed mengt zich met het gutsende zweet van zijn gezicht. Hij ruikt haar en bijt op zijn wangen. Stil in een hoekje, zijn zoontje van twaalf, het gezichtje naar de muur, wachtend op zijn beurt. Klamme handjes grijpen het brilletje van zijn zusje, net als de zijne een handgemaakte replica van die van zijn Vader. De sirene's mengen zich met gebons op de deur. "Ab is hier" gilt zijn vrouw, eindeloos. De deur ontploft. Het is nachtelijk stil buiten de stad, terwijl God onschuld vermoordt. |