You are here: Home DE KANTOOR TUINIER TUINIER Boerenbedrog, en de dieren.
Boerenbedrog, en de dieren. PDF Print E-mail
Geschreven door uilenmeester   
zondag, 28 december 2008 00:00
Ach, zult U zeggen, het valt toch wel mee, U maakt er weer meer van dan nodig. Wie zit hier nu op te wachten?

Neen! Het is zoveel meer dan ik ervan kan maken, en U blieft dit potje niet eens? Ik zou er schande van spreken en doe dat dan hier ook categorisch:

Schande.

De dieren. Boerenbedrog. Dan komt de kantoortuinier, als eigenste landbouwspecialist, toch snel uit op de Partij voor de Dieren. Het dagelijkse schouwspel van als schijnbaar kloeke ridders met telkens de lans naar elkaar geheven...waar was ik? De kantoortuinier is op de zaterdag en de zondag natuurlijk niet in de kantoortuin. Het laat dus aan een professioneel betoog te wensen!

In ieder geval: schijnbaar kloeke ridders, lansen. U snapt het, het handelt hier over politiek Den Haag. De schijn. En de pijn. Op het Binnenhof is het elke dag weer een bont feest, als de ridders der Schijn elkaar publiekelijk belansen. Wat doet vermoeden dat het lansen achter gesloten deur verder gaat, maar dan op die overdrachtelijke wijze die de kantoortuinier in goed fatsoen hier niet uit zal schrijven.

Ik stem De Volgende Keer op de Partij van de Dieren. Nu stemt de kantoortuinier al vele jaren niet, daar hij zich net als alle redelijke mensen ver wil houden van wat door U en anderen wel "democratie" wordt genoemd. Maar een beer een konijn noemen gaat U, zeg maar, ook niet minder kleerscheuren opleveren.

Neen, ik ga nu stemmen, voor het eerst in vele jaren, op de Partij van de Dieren. Niet omdat zij de dans der kritiek kunnen aftikken, maar omdat ik hun handelen eenvoudiger kan bezien op idealisme. Zij stemmen ofwel vòòr of tegen de dieren. Aan mij en U om voldoende buiten mijn en Uw respectievelijke tuin te kijken en genoeg te weten om te kunnen oordelen. Ja maar!, roept U nu, met een lichte klank van irritatie over wat, in dit stadium, een onbetamelijk lang betoog met volstrekt overbodige bijzinnen aan het worden is. Neen!, roept U dan, verward. Ik ga daarom maar gewoon verder.

Economie is bijzonder complex. U en ik hebben vele jaren studie nodig om de basis te begrijpen. U heeft geen idee wat de huidige economische krisis betekend. U heeft zelfs geen idee van het gebrek aan kennis bij onze leenheren. Enkel een selecte groep mensen snappen de essentie en spelen het spel geïnformeerd. Voor de rest zijn wij de vasallen, de vrijmannen en de slaven. Zij maken het spel, wij spelen het.  Enkel zij kennen de regels die wij aan de rand van onze waarneming voelen kriebelen: "zal het beter voor mij worden of slechter?". Waarop een pijnlijke stilte volgt.

En dus de Partij voor de Dieren. De kantoortuinier houdt erg van dieren: vele dieren zijn aangenaam om te zien, sommigen aangenaam om te aaien, met beide handen duidelijk zichtbaar, want goed fatsoen verhult alles. Maar vooral zijn de dieren erg smakelijk bij de stampot met het kuiltje jus. En zeker ook op de boterham.

Tevens bestaat de Partij - U weet inmiddels over welke ik spreek - voornamelijk uit hippiemeisjes, in verschillende pornografische categoriën, en Uw tuinier laaft zich graag aan de hippie. Wellicht kan hij zich in een later stadium omhooglaven naar een prominente positie binnen de Partij, om haar vervolgens, net als dit met alle partijen gebeurt, diep de krochten van persoonlijke ambitie in te drukken. Hij denkt dan later, terwijl hij parmantig thee drinkt op een statig Haagsch terras, terug aan de tijd dat de tuin hem langszaam opvrat, als gesneden uit poëzie van Jacques Hamelink.

Ja de Partij deedt het nog niet zo slecht: "dieren moeten in de grondwet worden beschermd!", schreeuwden apart staande groepjes hippiemeisjes, rood aangelopen en iets vochtig, vanwege de goede zaak. En zo werden wij viraal genomen, de Partij stond op het netvlies, en de marketing van de Partij vierde feest met een orgie van rozé biefstuk en laveloze hippiemeisjes.

Stemt ook!
Laatst aangepast ( woensdag, 31 december 2008 14:02 )