Verhalen, acties, columns, blogs en andere vrolijke onzin van Kluun.

Kluun zorgt voor vuurwerk, of het nu gaat om vrouwen, voetbal, seks, Brabant, uitgaan, veinsvaders of euthanasie. Op zijn weblog en in zijn columns spreekt hij zich stevig uit over deze en andere balangwekkende aardse zaken, waaronder Het Meest On(uit)gelezen Boek Aller Tijden en Zinloos Geweld bij Bevallningen.

Klunen biedt het beste van Kluun van de afgelopen jaren, inclusief de Tien Geboden van het Voetbal kijken. En....een Analyse van het Huwellijk.

Aangezien ik sinds Komt een vrouw bij de dokter! een echte Kluunliefhebber ben heb ik zijn nieuwe boek KLUNEN natuurlijk gelijk gelezen. Kluun heeft hierin een selectie uit zijn columns en blogs gemaakt, maar om nou te zeggen dat hij voor vuurwerk zorgt, nee niet echt. Tuurlijk, als Kluunlover, vind ik het boek toch nog heel leuk en vermakelijk, zeker de Tien geboden van het Huwelijk. Maar vuurwerk? Tuurlijk, hij snijdt zeker onderwerpen aan die voor vuurwerk kunnen zorgen maar ergens doet dat het niet. Steeds als ik een verhaal las had ik het idee dat de clou al in het midden van het verhaal was weggegeven en daardoor het verhaal dan aan het eind inkakt. Dessalnietemin zeer zeker een boek om toch te hebben, niet in de laatste plaats omdat het, zoals het Kluun betaamt, heerlijk wegleest. En misschien ook wel omdat (en ik richt me nu tot het vrouwelijke gedeelte van onze samenleving aangezien het een feit is dat zij Kluun in grote getale lezen) Kluun ons toch een beetje inzicht geeft in de denkwijze van de man.........en dat is toch altijd vermakelijk...............

Voor de echte liefhebbers van Kluun, vergeet vooral zijn blogs niet te bekijken op www.kluun.nl.

'till we read again!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Van vrijdag 17 oktober tot en met vrijdag 14 november 2008 vindt de derde editie plaats van de campagne Nederland Leest. De initiator van deze campagne is de Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek (CPNB).

Iedereen wordt tijdens deze landelijke campagne uitgenodigd met elkaar in discussie te gaan over één bepaald boek. In 2008 leest heel Nederland de roman Twee vrouwen van Harry Mulisch. In 2007 was dat De gelukkige klas van Theo Thijssen (1926), in 2006 stond Dubbelspel van Frank Martinus Arion centraal.

Het Nederland Leest-boek krijgen de leden van de openbare bibliotheken cadeau tijdens de campagneperiode, zolang de voorraad strekt. Vervolgens worden de lezers aangemoedigd er met elkaar over in gesprek te gaan. In 2007 werden bijna één miljoen gratis boeken verspreid. Circa 95% van de 1200 bibliotheekvestigingen in Nederland doet mee aan Nederland Leest.

Tijdens de periode waarin Nederland Leest! loopt vinden er allerlei activiteiten plaats in het hele land. Wil je weten welke? Kijk dan op www.Nederlandleest.nl

Uiteraard zal ik, als de actie loopt, het boek van dit jaar bespreken. Dus wil je er daarna over in discussie met me............ga naar de bieb, haal het gratis exemplaar van Twee vrouwen en mail me............

'till we read again!!!

Laura is op weg naar Nice om haar moeder te begraven. Ergens in Avignon schrijft ze in een rap tempo haar verhaal over de fatale liefde met Sylvia. Laura is door haar man verlaten omdat ze geen kinderen kunnen krijgen. Hij krijgt ze daarna bij zijn tweede vrouw wel. Op een dag, als ze door de stad wandelt wordt Laura verliefd, op een vrouw waarvan ze alleen de rug ziet. Zo begint Laura een relatie met Sylvia. Nadat Sylvia haar liefde voor Laura heeft bekend, gaat ze er stiekem vandoor om een verhouding te beginnen met de ex-echtgenoot van haar Laura. In een meeslepende vertelling verweeft Mulisch de fatale liefde tussen Laura en Sylvia met de klassieke noodlotsdrama's van Orpheus en Oidipoes.

Het boek leest zeer makkelijk en snel weg. In het begin zul je even denken wie is de ik-persoon maar daar kom je al snel achter. Voor de tijd waarin het geschreven is, begin jaren zeventig, is het een vooruitstrevend boek, in de tijd waarin we nu leven uiteraard niet meer, maar het verhaal zou wel in deze tijd hebben kunnen plaatsvinden. Dezelfde onzekerheden, gevoelens en misschien ook wel de schaamte kennen we nu ook nog wel. Voor iemand die niet echt een van Mulischs grootste fans is is het gewoon wel een leuk boek om te lezen. De echte fans zullen zijn gelaagdheid opmerken in het boek en ook waarderen. Dit betekent dat het verhaal van de hak op de tak springt, zo zitten we in de relatie tussen de vrouwen en weer daarna zitten we in Avignon waar Silvia alles van haar afschrijft. Persoonlijk vond ik het een aardig boekje maar om nou te zeggen dat ik echt de klassieke drama's eruit kon halen, nee...... Sterker nog, aan het eind voelde ik me een beetje bekocht, dat kwam te snel. Op mijn werk hebben we echter al een leesclub over dit boek gehad en ik moet zeggen, tijdens de discussie over het boek gaat het toch meer leven, ga je er meer in zien en ligt het eind je ineens een stuk beter. Dus heb je het boek gelezen, of ga je dat nog doen, schroom niet om je aan te melden bij de activiteiten van de bibliotheek die rond dit boek plaatsvinden. Het is leuk om er over te discussieren. En mocht je denken........wat, ik ben al naar de bieb geweest om het boek te halen, ik ga niet nog een keer om met mensen erover te praten.......mail mij dan en wie weet komen we nog op een hele leuke discussie!!!!!!!!

'till we read again!!!!!!!!!!!

Het is onmogelijk om een review te maken over de Harry Potter boeken, tenminste als ik ze alle 7 tegelijk wil doen. Dit komt omdat het verhaal te complex en te uitgebreid is om dat te doen, daarom ook geen beschrijving van het verhaal perse. Veel mensen die ik ken lezen de boeken niet omdat ze de films te kinderachtig vonden en toegegeven: de eerste boeken zijn ook voor jonge kinderen geschreven, maar elk van de zeven boeken die gelijk de 7 schooljaren op zwijnstein behelsen worden ook steeds serieuzer en donkerder. Je groeit als lezer (en zeker als kind) mee met het leven van Harry Potter en zijn vrienden Ron Wemel en Hermelien Griffel, de verhaalijnen zijn lang en kort, elk boek heeft zijn eigen begin en einde maar de grote storyboog is ingrijpend en episch te noemen, en het is geen verhaal zonder slachtoffer, en ook niet voor de allerjongsten. Als ik het zou mogen bepalen zou ik zeggen vanaf 9 jaar elk jaar een boek, want bij boek 3 wordt het al wat donkerder en dan zijn ze inmiddels 11 jaar oud.

De boeken zijn in het Nederlands erg goed vertaald, al is de echte finesse die de engelse taal heeft gewoon nooit goed over te brengen. Hetzelfde heb je met de Lord of the Rings. Harry potter heeft naar mijn mening een dickeriaanse gevoel, de wereld van de tovenaars lijkt zich te hebben genesteld in de tijd van net voor de industriele revolutie, de tijd van Jack the ripper; kleine gezellige huisjes, waar het altijd kerst lijkt te zijn ook al schijnt de zon.
Zoals veel boeken zijn de zij figuren vaak geliefder dan de hoofdrol spelers, en zo ook bij Harry Potter. Sneep en Serious Zwarts zijn heel pupulair maar ook de hoofd tovenaar Perkamentus heeft een grote schare fans. Er zijn eigenlijk veel hoofdrolspelers in het boek, die magisch en niet magisch zijn. En voor iedereen is er wel een favoriet weggelegd en Rowling gaat ook zorgvuldig en gelijkwaardig met alle personages uit de boeken om.

Tot slot, de films zijn de plaatjes die bij het boek horen, de boeken hebben meerdere lagen die er in de film niet uitkomen, maar pas bij boek 3 barst de boel echt goed los en kun je niet anders dan de rest ook lezen. Een goed alternatief voor het lezen zijn de gesproken versies, ik heb ze alle 3 geluisterd, van alle boeken, dus de engelse (Stephen Fry), de amerikaanse (Jim Dale) en de nederlandse (Jan Meng). De engelse en de amerikaanse versies vechten om een 1e plaats; het engels van Stephen Fry is fijn om naar te luisteren en er zitten wat audio galm effecten in hier en daar, maar Jim dale doet veel stemmetjes, ik denk dat deze ook met een lichte voorkeur wint. De nederlandse versie is zeker goed ingesproken maar niet zo geinspireerd als de engelse en de amerikaanse versie.

In mijn ogen kun je de boeken net zo goed luisteren als lezen, en eigenlijk zou ik het allebei doen, maar ik ben ook echt een Harry Potter fan.
Aan het eind van het jaar komt The Tales of Beedle the Bard uit, als aanvulling, dit is een boek wat een belangrijke rol speelde in het laatste deel van de zeven boeken, al staat, ondanks dat het boek een rol speelt in boek zeven, het helemaal los en zijn het meer korte sprookjes.

Stijn en Carmen vormen samen met hun kleine, eenjarige, dochter Luna een leuk en hip gezinnetje. Ze hebben allebei een eigen bedrijf en leiden daardoor, samen met de boel vrienden die ze hebben, een zorgeloos leventje. Tot het moment dat op een dag bij de mooie Carmen borstkanker geconstateerd wordt. Hierdoor verandert het zorgeloze leven van het stel van de een op de andere dag, nu staat het in het teken van verplichte doktersbezoeken, chemokuren en het verwerken van tegenslag na tegenslag. Stijn gaat trouw met Carmen mee naar chemokuren en bestralingen maar 's avonds stort hij zich in het uitgaansleven van Amsterdam, Breda en zelfs Miami.

Kluun heeft een heerlijke en originele schrijfstijl wat ervoor gezorgd heeft dat ik het boek in 1 keer uitgelezen heb. Tijdens het lezen, en soms nog als het boek uit is, weet je even niet wat je van Stijn moet denken. Vind je hem aardig en de ideale man omdat ie zijn vrouw in deze verschikkelijke situatie zo goed bijstaat of heb je eigenlijk een hekel aan hem en ben je boos op hem omdat ie 's avonds de bloemetjes buiten gaat zetten en vreemd gaat bij de vleet? De ene keer voel je woede naar Stijn, de andere keer ontroerd hij enorm.

Het boek is grotendeels autobiografisch geschreven en het leven van Stijn ten tijde van deze verschikkelijke periode wordt helemaal blootgegeven. Zowel de mooie als de minder mooie momenten. Wat erg leuk is is dat elk hoofdstuk een titel van een songtekst heeft waardoor het boek een extra emotionele lading krijgt. 

Als je het boek uit hebt, wil je eigenlijk weten hoe het verhaal verder gaat. Dat kan....in het vervolg De Weduwnaar. Dit boek zal ik terzijnertijd bespreken......het geeft te veel prijs als ik dat hierna al gelijk zal doen. Hoewel de titel al alleszeggend is natuurlijk.......